Oppsummering juni 21

Påbyrja i mai, fullført i juni:
Bernard Minier - Natt - Fransk krim - Kjøpt lydfil
Richard Osman - Torsdagsmordklubben - Britisk krim - Lånt papirbok biblioteket
Tom Egeland - Sølvpengene - Norsk krim - Lånt papirbok privat

Lest i juni:
Espen Ytreberg - Kapp Hjertestein - Norsk dokumentar/biografi - Lånt ebok BookBites
Jo Nesbø - Sjalusimannen og andre fortellinger - Krimnoveller - Lånt papirbok privat
Britt Karin Larsen - Sangen om løpende hester - Norsk roman - Lyd Storytel
Sven Petter Næss - Skjebnesteinen - Norsk krim - Lånt ebok BookBites
Øistein Borge - Matadorens siste dans - Norsk krim - Lånt papirbok biblioteket

Påbyrja i juni, fullførast i juli:

Agnes Matre - Uvigslet jord - Norsk krim - Lånt papirbok privat
Roy Jacobsen - Bare en mor - Norsk roman - Lånt lydbok BookBites

2 lyd, 4 papir, 2 ebøker

6 lånt, 1 abonnement, 1 kjøpt
5 krimromanar, 1 annan roman, 1 krimnoveller, 1 biografi/dokumentar
6 norske, 1 fransk, 1 britisk
7 menn, 1 kvinne
"Nye" forfattarar: Osman

Juni vart ein slapp månad på bloggen, men 8 leste bøker er innafor. Med 55 bøker lest hittil i 2021 ser det óg ut til at eg kan nå målet om 100 bøker i år.

Omsider kom då også årets fyrste seksar. Eg er "streng" når det gjeld terningkasta mine, og terningkast seks gir eg kun til dei aller aller beste bøkene. Sangen om løpende hester er den avsluttande boka i Tatertrilogien som kom ut fyrste gong i det forrige århundret - i 1999. Det er ei mektig forteljing fortalt på ein særeigen måte og som gav meg ei fantastisk leseoppleving. Sjølv om lydboka varer i heile 24 timar (papirutgåva har 740 sider) vart eg aldri lei. Tvert imot; eg kunne gjerne blitt verande i Britt Karin Larsen sitt "taterunivers" enno lenger. Dersom eg får tid giddar skal eg laga ein meir grundig bokomtale. 

Men no er det ferie, sommar og sol og eg prioriterer då gjerne andre aktivitetar enn lesing og blogging.

God sommar!

Oppsummering januar

Påbyrja i desember, fullført i januar:
Jorun Thørring - De dødes hus - Norsk krim - eBokBib
Richard Herrmann - Seks skudd ved stengetid - Kriminalhistorisk dokumentar - lydbok Storytel

Lest i januar:
Roar Ræstad - Sovende hunder - Krigshistorisk krim - Lånt papirbok biblioteket
Espen Ytreberg - Amundsen: En roman - Biografisk roman - eBokBib
Erlend Loe - Doppler - Roman - lydbok Storytel
Pierre Lemaitre - Camille - Fransk krim - Lytteeksemplar
Hans Olav Lahlum - Sporvekslingsmordet - Norsk krim - eBokBib
Steinar Sagen, Tore Sagen og Bjarte Tjøstheim - Radioresepsjonens 169 dilemmas - Humor - Lånt papirbok privat
Mikaela Bley - Lycke - Svensk krim - Papirbok fått i gåve (OTS)

Viveca Sten - I maktens skygge - Svensk krim - Lånt lydbok biblioteket
Lars Kepler - Kaninjegeren - Svensk krim - Lånt papirbok privat

[Isabel Allende - Den japanske elskeren - Chilensk - Roman - Lånt lydbok biblioteket] avbraut

Påbyrja i januar, fullførast i februar:
Tom Egeland (Red.) - Julekrim - Krimnoveller - Lånt papirbok (julehefte) privat
Åsne Seierstad - To søstre - Dokumentar - Lånt lydbok biblioteket

•  4 papir, 4 lyd, 3 ebøker
•  7 lånt, 2 abonnement (Storytel), 2 fått
•  7 krim/spenning, 2 andre romanar, 1 humor, 1 dokumentar
•  7 norske, 3 svenske, 1 fransk
•  10 menn,  4 kvinner (2 x Sagen og Tjøstheim = tre menn og Lars Kepler = ein mann og ei kvinne)
• "Nye" forfattarar: Ræstad, Ytreberg, Bley, Sten

Ein bra start på leseåret 2017 - og som ein kan sjå; for det meste lystlesing. Norsk og svensk krim av varierande kvalitet, fransk spenning, lytting til ein gammal favoritt (Herrmann), polarhistorie, krimjulehefte, Radioresepsjonen og Doppler. Den japanske elskaren vart droppa, han passa meg ikkje.

Eg har tenkt lite på lesemål og årsplanar i januar, men eg føler at eg er godt i gang med leseåret 2017. I tillegg har eg vore meir flittig/aktiv enn vanleg på bloggefronten.

I februar skal eg lesa Haren med øyne av rav i samband med Bokhyllelesinga og En gatekatt ved navn Bob i samband med Biosirkelen. Eg skal høyra ferdig To søstre av Åsne Seierstad og lesa mursteinen Undergang av C.J. Sansom. Vidare har eg krim av Knut Faldbakken, Jan Mæhlum og Eirik Jensen liggjande på vent - og så kjem det snart ny Avdeling Q-bok..!
Erfaring har dessutan vist at det alltid dukkar opp noko uplanlagt i løpet av ein månad. Eg kjem neppe til å kjeda meg i februar heller. 

Bokomtale: Amundsen av Espen Ytreberg

Sidan eg ikkje får betalt av Freia for å halda bloggepause, kjem det også i dag eit blogginnlegg frå meg..
. . . . . . . . . . . . . . . . .

Tiden 2016
234 sider
Kjelde: eBokBib

Verkeleg ei interessant lita bok om ein berømt polarhelt. Eg har lest fleire biografiar i det siste der Amundsen har vore bifigur, men her er han altså hovudperson. Og det er ingen biografi, men ein roman.

Det handlar for ein stor del om den bragden som Amundsen er mest kjent for; erobringa av Sydpolen - kappløpet som han "vann" framfor engelskmannen Robert Scott og hans mannskap.
Det handlar om førebuingar, planlegging, gjennomføring og etterspel. Om store visjonar, vanskelege vertilhøve, ekstremt slit og utfordrande konfliktsituasjonar. Om ambisjonar, eventyrlyst, mot og pågangsmot. Om korleis Nordpol-planar vart til Sydpol-planar. Om korleis Roald Amundsen manipulerte omverda, skaffa seg økonomiske midlar på falske premissar og "lurte" Fridtjof Nansen slik at han fekk dra med polarskipet Fram. Om kor opptatt han var av at erobringa skulle kunna dokumenterast.

Amundsen sitt store ideal og førebilete var Fridtjof Nansen. Ein innbiller seg gjerne at dei var jamngamle i og med at dei var samtidige og fordi dei ofte vert nemnde i same andedrag, - men i innleiinga i denne boka møter me barnet Roald Amundsen som deltek i hyllesten når den unge Nansen kjem tilbake frå Grønlands-ekspedisjonen. Der og då vert draumane om framtidige bragder lagde hos Amundsen, skal ein tru Ytreberg. (Nansen vart fødd i 1861, Amundsen i 1872)

Det som fungerer best i denne boka er skildringa av Sydpol-ekspedisjonen, tredje Fram-ferd. Ytreberg får fram kor vanvittig dristig og ambisiøs denne ferda var. Ein kjenner kulden, svolten, smertene og uvissa gjennom alle dei 99 dagane sjølve marsjen til polpunktet varte. Forfattaren får også fram kor spesielt, farleg og vakkert landskapet på Antarktis er. Den kyniske bruk- og kast-tankegangen av alle hundane er ei anna sak som gir sterkt inntrykk. Eg fann det også interessant å bli meir "kjend med" dei øvrige ekspedisjons-deltakarane. Samhandlinga, samtalane og samarbeidet mellom dei er skildra på ein truverdig måte. Ytreberg fortel om kor stor rolle Roald Amunsen sin storebror, Leon Amundsen, hadde i samband med ekspedisjonen; som forretningsførar, planleggjar, mediekontakt (som det heiter i dag), økonomikontakt og - på ein måte; "støttekontakt" for broren etter heimkomsten.

Slik Ytreberg framstiller Amundsen, var det ingen stolt og lukkeleg mann som vende heim etter sydpolferda. Han var sjølvsagt nøgd med at han nådde målet sitt, men her virkar han usikker, sur og tverr. Kvifor? Ei av forklaringane er at han ventar på anerkjenning frå Nansen, ei anna at Hjalmar sin lagnad plagar han, - men eg tykkjer ikkje boka gir klart nok svar på kvifor Amundsen ikkje er heilt i balanse.
Det forundrar meg at Amundsen vert skildra på den måten. Eg har, på grunnlag av Ragnar Kvam sine biografiar om Hjalmar Johansen og De fire store og Per Egil Hegge sin biografi om Otto Sverdrup, fått eit heilt anna bilete av mannen. Men igjen; dette er ein roman og ein kan difor ikkje sei at Ytreberg tek feil. Korleis Amundsen egentleg var som person er det vanskeleg å vita noko sikkert om i dag.

Amundsen - en roman (kjedeleg tittel, vil eg påstå) er ein biografisk roman der forfattaren baserer seg på mange ulike skriftlege kjelder, ikkje minst dagbøkene til Hjalmar Johansen, Kristian Prestrud, Olav Bjaaland, Helmer Hanssen, Sverre Hassel og Oscar Wisting. (Sistnemnde er forresten liksom oldefar til den fiktive William Wisting, kjend frå Jørn Lier-Horst sine kriminalromanar.) Eg skulle ønska at boka hadde vore meir omfattande. Denne boka handlar om ein avgrensa periode av Roald Amundsen sitt liv, men eg skulle gjerne lest meir om resten av livet hans, om Maud-ekspedisjonen og særleg den dramatiske avslutninga.

Andre bloggmeiningar: Moshonista, Groskro, Pervoluto

Frå høgre: Amundsen, Bjaaland, Hassel og Wisting framfor teltet "Polheim" på Sydpolen
den 14. desember 1911. Hanssen var fotograf. (Skjermbilete frå http://frammuseum.no)
I boka vert det fortalt om kor viktig denne fotograferinga og poseringa var for Amundsen.