Oppsummering oktober 26

Påbyrja i september, fullført i oktober:
Jo Nesbø - Nådeskudd (Harry Hole #14) - Norsk krim - Lånt papirbok privat 4
Tina Frennstedt - Dødens dans (Cold Case #5) - Svensk krim - Lånt lydbok Biblio 3

Lese i oktober:
Gert Nygårdshaug - Den røde døren - Norsk spenningsroman - Lyd Storytel 3
Martin Baldysz - På stedet hvil (Ryer-serien #2) - Norsk krim - Lånt ebok Biblio 4+
Pascal Engman og Johannes Selåker - Albinoen (Skumringstimen #4) - Svensk krim - Lånt lydbok Biblio 5
Hege Duckert - Kodenavn Jacob - Norsk dokumentar/biografi - Lånt ebok Biblio 5
Martin Österdahl - Krepselaget - Svensk krim - Lyd Storytel 3-
Heine Bakkeid - Vintergrav - Norsk krim - Lånt ebok Biblio 4
Erlend Loe - Kukene/Kukane - Norsk roman - Lyd Storytel 3

Påbyrja i oktober, fullførast i november:
Unni Lindell - Rødt flagg - Norsk krim - Lånt papirbok privat
Helen Fields - Profil M - Britisk krim - Lyd Storytel

7 krim/spenning, 1 annan roman, 1 biografi/dokumentar
5 lyd, 3 ebøker, 1 papir
6 lånt, 3 abonnement
6 norske, 3 svenske
Nye forfattarar: -

Sommartida er slutt, kveldane er mørkare og dermed litt meir lesing. Men ikkje alt eg les fell i smak.

Det var ein del bøker som ikkje innfridde forventningane mine i oktober. Både Nesbø, Bakkeid, Nygårdshaug og Baldysz har etter mitt syn levert betre tidlegare. Det same gjeld Frennstedt og Österdahl. Har eg for høge forventningar? Er eg blitt for kresen og kritisk? Eller er det berre naturleg at det varierer?

Den boka eg vart mest nøgd med denne månaden er Kodenavn Jacob, Hege Duckert si forteljing om krigshelten Eva Jørgensen Kløvstad.
Det har som oftast handla om menn i bøker og filmar som gjeld andre verdenskrig. Om "gutta på skauen", dramatiske slag og dristige oppdrag. Men kvinnene sin krigsinnsats var stor, variert og viktig: Omlag 10 prosent av dei 50.000 som var engasjert i Milorg under krigen var kvinner. Dei deltok i ulike former for motstand; kurérverksemd, etterretning og transport av flyktningar. Svært få av dei var leiarar, men Eva Kløvstad vart, som 23-åring, leiar for 1200 motstandsfolk i 1944. Duckert har gjort ein framifrå jobb med å grava fram og samla saman informasjon om krigsinnsatsen hennar.

Ei anna bok som må nemnast spesielt er den førebels siste i serien Skumringstimen, Albinoen. Forfattarparet Engman og Selåker har her skapt eit spennande 1990 tals-univers, i ein underhaldande og velskriven noir-serie. 

Vintergrav er velskriven, mørk og herleg grotesk, men forfattaren dreg det så langt at det går ut over både spenning og truverdigheit. Eg likte Nattseileren, den forrige boka til Bakkeid, mykje betre. 

Elles er det lenge sidan eg har humra så mykje for meg sjølv som medan eg lytta til Erlend Loe si opplesing av si eiga bok Kukene/Kukane. Ei stund var det gøy å høyra om mannen som mista tissen sin i dusjen, men så vart det berre rør. Heldigvis er det ei kort bok.

Dessverre er det mykje rør i Den røde døren óg. Eg likar Nygårdshaug sin penn og set pris på samfunnsengasjementet hans, men i denne boka vart det så altfor mykje - av det meste. 

Eg kjem alltid til å lesa bøker heilt uavhengig av trendar, hypar, sosiale media og kjendisar, men har fått med meg at NRK har arrangert lesekampanjen Boktober. I og for seg eit prisverdig tiltak for å få folk til å lesa og/eller lytta til bøker. Fem såkalla kjendisar (som eg personleg knapt har sett eller høyrt om, eg les ikkje kjendisstoff og ser veldig lite på TV) har hatt kvart sitt lag og kvar si bok. Det å lesa i organisert fellesskap - "å skapa ein felles arena for litteraturopplevingar" som det så fint heiter - er i utgangspunktet positivt, men passar ikkje for alle. 

Sjølv har eg ikkje vore med på utfordringa; fyrst og fremst fordi eg les og lyttar til bøker uansett, og dernest fordi ingen av Boktober-bøkene frista. Den einaste som kunne vore aktuell ('Pelsjegerliv' av Helge Ingstad) byrja eg på for nokre år sidan, og sjølv om eg gjerne les bøker med handling frå polare strøk, likte eg ikkje den boka. Eg likte ikkje sjølvskrytet og eg likte heller ikkje haldningane hans til urfolk. 'Fugletribunalet' er ei anna av bøkene i Boktober, ei bok som var heilbom for meg då eg las halve boka i 2014. 

Det er bortkasta tid å lesa dårlege bøker (og bøker som ikkje passar). Eg har likevel litt sans for Boktober-tiltaket. Om det er B- og C-kjendisar, podcastar og TikTok som skal til for å få folk til å lesa (meir), så gjerne for meg. 

Oppsummering september 20

Påbyrja i august, fullført i september:
Audun Molde - Pop - en historie - Norsk dokumentar/fakta - Lyd Storytel
M.J. Arlidge - Nei nei gutt - Britisk krim - Lånt ebok BookBites

Lest i september:

Heine Bakkeid - Vi skal ikke våkne - Norsk krim - Lånt papirbok biblioteket
Jo Nesbø - Kongeriket - Norsk krim - Lånt papirbok privat

Tor Bomann-Larsen - Makten. Haakon & Maud 4 - Biografi/historisk dokumentar - Lyd Storytel
Jørgen Jæger - Hjerteløs - Norsk krim - Lånt papirbok privat

Kristina Ohlsson - Henrys hemmelighet - Svensk krim - Lånt papirbok privat
Erlend Loe - Helvete - Norsk roman - Lyd Storytel

Tor Bomann-Larsen - Æresordet. Haakon & Maud 5 - Biografi/historisk dokumentar - Lyd Storytel

Påbyrja i september, fullførast i oktober:
Jørgen Brekke - Nå har natten alt - Norsk krim - Lånt ebok BookBites
S.J. Bolton - De utvalgte - Britisk krim - Lyd Storytel

4 lyd, 4 papir, 1 ebok

5 lånt, 4 abonnement
5 krim, 1 annan roman, 2 biografiar, 1 dokumentar
7 norske, 1 britisk, 1 svensk
8 menn, 1 kvinne
"Nye" forfattarar: Molde

September kom og gjekk. Eg trur det er den fyrste månaden utan eit einaste blogginnlegg etter at eg byrja å blogga i 2012. Årsaka til manglande bokblogging ligg ikkje i skrivesperre eller lesesperre, men i tid. Rettare sagt kva eg prioriterer å bruka den begrensa fritida mi på. 

Månadens høgdepunkt: Kongeriket - ein svært sterk 5'ar. Omtale av Jo Nesbø si nyaste bok kjem om kort tid. 

Eg likte óg veldig godt dei tre sakprosabøkene som eg har lytta til innimellom all krimlesinga. Det gjeld del 4 og 5 i biografiverket om Haakon og Maud, opplest av forfattaren sjølv og Audun Molde sin gjennomgang av pop-historia, lest av Håvard Bakke. 

Og når ein er inne på lydbok og opplesing; ingen les Erlend Loe sine bøker som Erlend Loe sjølv. For fyrste gong har eg lytta til ei "live" bokopplesing. Eg humra meg gjennom Helvete saman med Loe og publikum i Litteraturhuset. Sjølve boka og handlinga var kanskje ikkje så stor lesesoppleving, men stemninga var djevelsk god!

Samleinnlegg: Litt meir vinterlesing

Kalendaren seier mars og fyrste vårmånad, men temperatur og andre verforhold seier fortsatt vinter. Her kjem eit nytt samleinnlegg der eg kort omtalar nokre av bøkene eg har lest i det siste.

Gjensynet av Knut Faldbakken
Gyldendal 2016
399 sider, lånt ebok eBokBib

Gjensynet er bok nummer ni i krimserien med den stødige og sympatiske politimannen Jonfinn Valmann ved Hamar politikammer. Serien kan seiast å vera kvardagskrim eller småbykrim: Her dreiar det seg ikkje om actionscener og bestialitetar, men heller om vanleg etterforskararbeid og om mellommenneskelege forhold. Karakterane, på både den eine og andre sida, er vanlege menneske med normale liv.

Det gjensynet som tittelen på boka viser til, er ein reunion og tretti års-jubileum for gymnasklassen som Valmann høyrde til. Ved forrige jubileum, for ti år sidan, skjedde det noko tragisk og kanskje mystisk, og ikkje alt vart oppklart ved det høvet. Valmann går difor gjennom ei muligens mangelfull etterforsking frå den gongen. Det går mot eit gjensyn med personar frå fortida som har litt av kvart dei ynskjer å skjula. Klarar Valmann å finna ut kva som hende? Kan han avverga at nye tragediar utspelar seg?
Boka er velskriven, lettlest og logisk oppbygd. Ho er ikkje utan nerve og uhygge, men den heilt store spenninga manglar. Terningkast 4.

Når det mørkner av Jørn Lier Horst
Gyldendal 2016
219 sider, lånt papirbok privat

William Wisting er også ein av desse trauste og truverdige krimheltane. Handlinga i bok nummer elleve i serien er lagt til 1980-talet, dvs. at me går attende i tid og møter den unge, uerfarne og ambisiøse politimannen Wisting.

WW er nybakt tvillingpappa samstundes som han får ei ny krevjande arbeidsoppgåve; den fyrste etterforskingssaka hans har forbindelsar til dramatiske hendingar som fann stad på 1920-talet. Den heile og fulle oppklaringa skjer fyrst i notid.

Boka er velskriven, handlinga er truverdig og sakleg og sjølve plottet er skrudd godt saman. Likevel er det noko som manglar, tykkjer eg. Eg blir liksom ikkje skikkeleg engasjert og interessert i det som skjer, verken i notid eller fortid. Det positive er at boka er kort og lettlest, men det vart berre ei middelmådig leseoppleving for meg. Terningkast 3.

Undergang av C. J. Sansom
Forlaget Press 2012
687 sider, lånt papirbok privat

Dette derimot - er ei mektig leseoppleving! Nesten 700 tettskrivne sider, så det tek si tid - men ein får så mykje gjennom denne historiske kriminalromanen: Underhaldning, kunnskap, spenning og flotte levande skildringar av både menneske og miljø.

Den femte romanen om advokat Matthew Shardlake er, som dei føregåande, fengande og lærerik. Handlinga er lagt til 1540-talet, og Shardlake og assistent Barak er på ein måte Tudortidas Sherlock Holmes og Dr. Watson. Også denne gongen er oppdraget deira todelt: For det fyrste skal dei finna ut av ei sak for Katherine Parr, Henrik VIII si sjette (og siste) dronning. I tillegg har Shardlake ei personleg sak som han ynskjer å finna ut av. Oppdraga skal føra Shardlake til Portsmouth og eit særdeles nært møte med krigsskipet Mary Rose.

Det er langsamt, omstendeleg og detaljert - utan at det virkar overlessa og utan at eg, som egentleg er ein litt utålmodig lesar, mistar tråden og interessa. C.J. Sansom har imponert meg nok ein gong. Terningkast 5.

Fvonk av Erlend Loe
Cappelen Damm 2011
speletid 4:32, lydbok Storytel

Til slutt - over til noko heilt anna.
Fvonk er enno ei av desse absurde Loe-romanane om ein middelaldrande frustrert mann i ubalanse både med seg sjølv, med andre og med samfunnet.
Tidvis vittig, tidvis genialt, tidvis irriterande - med andre ord ei varierande leseoppleving. Heldigvis er ikkje boka så lang. Erlend Loe er fin å høyra på, trass i at han har ei monoton stemme. Terningkast 3.

Oppsummering februar

Påbyrja i januar, fullført i februar:
Tom Egeland (Red.) - Julekrim - Krimnoveller - Lånt papirbok (julehefte) privat
Åsne Seierstad - To søstre - Dokumentar - Lånt lydbok biblioteket

Lest i februar:
Knut Faldbakken - Gjensynet - Norsk krim - eBokBib
James Bowen - En gatekatt ved navn Bob - Biografisk - eBokBib
Jørn Lier Horst - Når det mørkner - Norsk krim - Lånt papirbok privat
Ane Riel - Harpiks - Dansk krim - eBokBib
Erlend Loe - Fvonk - Norsk kortroman - Storytel
Jussi Adler-Olsen - Selfies - Dansk krim - Lytteeksemplar

Påbyrja i februar, fullførast i mars:
C.J. Sansom - Undergang - Historisk krim - Lånt papirbok privat
Linn Kongsli Hillestad - Flukten fra Syria - Dokumentar - eBokBib
Edmund de Waal - Haren med øyne av rav - Roman - Kjøpt papirbok (Off The Shelf)

•  2 papir, 3 lyd, 3 ebøker
•  6 lånt, 1 abonnement (Storytel), 1 fått
•  4 krim/spenning, 1 kortroman, 1 krimnovellesamling, 1 dokumentar, 1 biografisk
•  5 norske, 2 danske, 1 britisk
•  5 menn, 2 kvinner (+ novellesamlinga som har fleire forfattarar av begge kjønn)
• "Nye" forfattarar: Bowen, Riel

Ein litt skuffande lesemånad, både kvalitetsmessig og med tanke på antall bøker: Eg har slett ikkje fått lest alt eg hadde planlagt å lesa denne månaden. Lesinga av Sansom-mursteinen Undergang tek lenger tid enn forventa - og dermed er eg på etterskot med februarutgåva av bokhyllelesinga (som er Haren med øyne av rav).Eg satsar på å ta igjen ein del av det forsømte i mars.

Månadens desidert beste leseoppleving vart To søstre.

Vinterlesing: Humor og kanari

Eg ser det som viktig med humor og glede i kvardagen. Eg ser heller ingen grunn til å berre lesa tunge, triste, mørke og seriøse bøker. Her følgjer ein samleomtale med nokre bøker av den meir lettbeinte typen.

Jesperpus av Aina Stormo og Katia Gjerding Wiegand
Cappelen Damm 2016
144 sider, papirbok fått i julegåve

Ei kjempefin bok for oss som likar katter. Jesperpus er superkjendis, er særdeles aktiv på sosiale media og er no blitt "storebror" til vesle Kasper.
I boka skildrar matmor Aina korleis Jesperpus vart oppdratt og teken vare på av familien sin. Vidare får ein kjennskap til opplevingar formidla gjennom mange flotte bilete. Om jakt på mus og pipps, om menneskevener og dyrevener, om toppturar og skiturar og om korleis han vart kjendispus. Ein får lesa om Jesperpus sine ekstraordinære og meir normale puseeigenskapar.
Boka inneheld også mange nyttige tips for nye og gamle katteeigarar.

Den slemmaste dokka i Drammen av Sigmund Falch
Schibsted 2016
95 sider, papirbok lånt privat

Enno ei bok med gamle bilete og vittige og underfundige tekstar. Dette er nummer sju i rekka. I tillegg har forfattaren gitt ut ei Instagrambok.

Tekstane gir ei heilt annan meining til bileta enn det som var meint i utgangspunktet, noko som er hysterisk morosamt dersom ein har sans for denne formen for humor.
Det tek kanskje eit kvarter å lesa heile boka - om ein tek seg god tid.

Radioresepsjonens 169 dilemmas av Tore Sagen, Steinar Sagen og Bjarte Tjøstheim
Gyldendal 2016
281 sider, papirbok lånt privat

Dilemma'ene i Radioresepsjonen har vore eit fast innslag i radioprogrammet i fleire år - og no har me altså fått dei i bokform. Du bør ha god kjennskap til RR og guttehumoren deira for å ha glede av boka. Noko stor litteratur er det sjølvsagt ikkje, men for meg har boka kalla på både gapskratt og humring.

Dette er ei festleg bok som godt kan lesast saman med andre. Å vera i lag med vener og lesa høgt for kvarandre frå denne boka bør skapa bra stemning.

Eksempel på dilemmas som vert drøfta: "Aldri mer dusje, eller alltid måtte dusje med moren din? Gå i Datarock-joggedress eller Odd Nerdrum-kjortel resten av livet? 150 kg opp eller 50 IQ ned? "

Doppler av Erlend Loe
Cappelen Damm 2004
Speletid 3:57, opplesar Erlend Loe

Fann denne boka som eg har vore så skeptisk til på Storytel, og eg tok sjansen sidan ho er så kort.
Dette er verkeleg noko av det raraste eg har høyrt/lest nokon gong. Absurd, spinnvilt og underfundig om ein mann som melder seg ut av samfunnet og flyttar ut i skogen. Boka er sjarmerande og naiv, morosam og sær, overraskande bra og passe lang. Det kunne lett blitt "for mykje av det gode" dersom forteljinga om det alternative livet til Doppler og elgkalven Bongo var blitt dratt enno lenger.
Å høyra forfattaren lesa boka med si monotone stemme er ekstra morosamt og gjer at ho får eit ekstra plusspoeng. Faktisk.

Rivertonklubbens Julekrim
Egmont 2016
136 sider, lånt privat

Påskekrim er eit kjent begrep, så kvifor ikkje også julekrim? Dette er ei fin samling krimnoveller innpakka som eit julehefte.

Krimnestor Nils Nordberg fortel her om kriminalnovella sin plass i litteraturhistoria. Kjende krimforfattarar som Unni Lindell, Kurt Aust, Jørn Lier-Horst, Karin Fossum, Thomas Enger, Hans Olav Lahlum, Knut Nærum og Anne B. Ragde bidreg med ulike krimhistoriar. Det same gjer redaktøren sjølv, Rivertonpresident Tom Egeland.
I tillegg inneheld juleheftet ei krimlitteraturhistorisk artig sak; det som må vera Verdens fyrste detektivhistorie - ei novelle med tittelen Novellen av Maurits Christopher Hansen.

Dei færraste av novellene er knytta til sjølve jula, så dette heftet kan trygt lesast i heilt til påske, minst.

Seks skudd ved stengetid og andre mord av Richard Herrmann
Cappelen Damm 2015 (Storytel)
Speletid 11:02, opplesar Richard Herrmann

Gjenlesing av boka som kom ut fyrste gong i 1985. Ikkje akkurat humor, men med stor underhaldningsverdi likevel. Det er fornøyeleg å høyra på Richard Herrmann som fortel om berømte mordsaker som vart førde i rettssalen Old Bailey - sjølv om innhaldet er ganske makabert.

I England vart ikkje dødsstraff avskaffa før i 1969 - og her vert det fortalt ein heil del om kor motvillige britane var til å avskaffa denne straffemetoden.
Herrmann var ein kunnskapsrik mann og ein strålande forteljar. Boka er vittig, sakleg, velkomponert og velformulert.

Oppsummering januar

Påbyrja i desember, fullført i januar:
Jorun Thørring - De dødes hus - Norsk krim - eBokBib
Richard Herrmann - Seks skudd ved stengetid - Kriminalhistorisk dokumentar - lydbok Storytel

Lest i januar:
Roar Ræstad - Sovende hunder - Krigshistorisk krim - Lånt papirbok biblioteket
Espen Ytreberg - Amundsen: En roman - Biografisk roman - eBokBib
Erlend Loe - Doppler - Roman - lydbok Storytel
Pierre Lemaitre - Camille - Fransk krim - Lytteeksemplar
Hans Olav Lahlum - Sporvekslingsmordet - Norsk krim - eBokBib
Steinar Sagen, Tore Sagen og Bjarte Tjøstheim - Radioresepsjonens 169 dilemmas - Humor - Lånt papirbok privat
Mikaela Bley - Lycke - Svensk krim - Papirbok fått i gåve (OTS)

Viveca Sten - I maktens skygge - Svensk krim - Lånt lydbok biblioteket
Lars Kepler - Kaninjegeren - Svensk krim - Lånt papirbok privat

[Isabel Allende - Den japanske elskeren - Chilensk - Roman - Lånt lydbok biblioteket] avbraut

Påbyrja i januar, fullførast i februar:
Tom Egeland (Red.) - Julekrim - Krimnoveller - Lånt papirbok (julehefte) privat
Åsne Seierstad - To søstre - Dokumentar - Lånt lydbok biblioteket

•  4 papir, 4 lyd, 3 ebøker
•  7 lånt, 2 abonnement (Storytel), 2 fått
•  7 krim/spenning, 2 andre romanar, 1 humor, 1 dokumentar
•  7 norske, 3 svenske, 1 fransk
•  10 menn,  4 kvinner (2 x Sagen og Tjøstheim = tre menn og Lars Kepler = ein mann og ei kvinne)
• "Nye" forfattarar: Ræstad, Ytreberg, Bley, Sten

Ein bra start på leseåret 2017 - og som ein kan sjå; for det meste lystlesing. Norsk og svensk krim av varierande kvalitet, fransk spenning, lytting til ein gammal favoritt (Herrmann), polarhistorie, krimjulehefte, Radioresepsjonen og Doppler. Den japanske elskaren vart droppa, han passa meg ikkje.

Eg har tenkt lite på lesemål og årsplanar i januar, men eg føler at eg er godt i gang med leseåret 2017. I tillegg har eg vore meir flittig/aktiv enn vanleg på bloggefronten.

I februar skal eg lesa Haren med øyne av rav i samband med Bokhyllelesinga og En gatekatt ved navn Bob i samband med Biosirkelen. Eg skal høyra ferdig To søstre av Åsne Seierstad og lesa mursteinen Undergang av C.J. Sansom. Vidare har eg krim av Knut Faldbakken, Jan Mæhlum og Eirik Jensen liggjande på vent - og så kjem det snart ny Avdeling Q-bok..!
Erfaring har dessutan vist at det alltid dukkar opp noko uplanlagt i løpet av ein månad. Eg kjem neppe til å kjeda meg i februar heller. 

Oppsummering februar

Påbyrja i januar, fullført i februar:
Jerker Eriksson og Håkan Sundquist - Pythias anvisninger - Svensk krim - Kjøpt pocket
Cecilie Enger - Mors gaver - Norsk roman - Lydfil fått frå Lydbokforlaget

Lest i februar:
Chris Tvedt og Elisabeth Gulbrandsen - Den blinde guden - Norsk krim - Papirbok lånt på biblioteket
Erlend Loe - Vareopptelling - Norsk roman - Lydbok lånt på biblioteket
Richard Herrmann - Livet med Elizabeth - Biografi/Historie - Kjøpt lydfil
Jussi Adler-Olsen - Alfabethuset - Dansk roman - Lydfil fått frå Lydbokforlaget
Liza Marklund - Fasadefall - Svensk krim - Papirbok lånt av mor
Daphne du Maurier - Vertshuset Jamaica (høyrespel) - Romantisk spenning - Lydbok lånt på biblioteket
Arthur Conan Doyle - Hunden fra Baskerville (høyrespel) - Britisk klassisk krim - Lydbok lånt på biblioteket
Raymond Chandler - Marlowe - Den store søvnen (høyrespel) - Amerikansk klassisk krim - Lydbok lånt på biblioteket
Sigmund Falch - Ingen fridde i Jølster - Norsk humor - Papirbok, Mammutkjøp
Linda Eide - Oppdrag mottro - Norsk bio/dok. - Papirbok, Mammutkjøp
Richard Herrmann - Brudene i badekaret og andre mord - Dokumentar/historisk - Kjøpt lydfil

Påbyrja i februar, fullførast i mars:
Frode Granhus - Malstrømmen - Norsk krim - Kjøpt pocketbok
Torbjørn Færøvik - Buddhas barn - Dokumentar - Lydbok lånt på biblioteket

Skjermdump: bokelskere.no

Det vart som venta mindre lesing (og færre blogginnlegg) i februar enn i januar. Månaden er tre dagar kortare, det har vore travle dagar på jobb, eg har starta opp att ein gammal hobby; strikking, - og det har vore mykje fokus på vinter-OL.
Høgdepunkt i februar bokmessig sett vart avslutninga av trilogien Victoria Bergmans svakhet, Pythias anvisninger. Lyttinga til Richard Herrmann som fortalde om dronning Elizabeth I, humringa til Sigmund Falch si vesle bok og Oppdrag Mottro av Linda Eide (omtale kjem seinare) var også fine leseopplevingar.

To kjappe

For kort tid sidan lytta eg til to korte romanar; Mors gaver av Cecilie Enger og Vareopptelling av Erlend Loe. Begge er norske, begge vart utgitt i 2013, eg likte begge ganske godt og i begge tilfella er det er forfattaren sjølv som er opplesar av lydbøkene. Elles har dei lite og ingenting felles.

Mors gaver

er ei varm og nær forteljing om ei mor, ein familie, om oppvekst og om tida som går. Eg hadde ikkje så store forventningar til boka; eg trudde (frykta) på førehand at ho skulle vera for sentimental, - men eg oppfatta ho faktisk ikkje slik. Cecilie Enger held seg (akkurat) innanfor "grensa" slik at det ikkje vert klissete. Sidan eg er omlag like gammal som forfattaren, kjenner eg att mange av tinga, tidsbileta, haldningane og stemningane. Enger fortel si eiga familiehistorie, og serverer samstundes mange glimt frå kulturhistoria vår dei siste 50 åra.

Mors gaver er fylt av ettertanke og refleksjonar som forfattaren har gjort i samband med rydding av mora sitt hus. Skildringa av korleis den sterke, systematiske og arbeidssame mora gradvis vert endra til eit forvirra, frustrert og engsteleg menneske er svært gripande - og gjenkjenneleg for mange. Boka appellerer nok mest til kvinner, men eg vil gjerne anbefala boka til alle som har eller har hatt ei mor.

Kjelde: Lytteeksemplar frå Lydbokforlaget

Vareopptelling

Erlend Loe tek i denne boka eit slags oppgjer med bokanmeldarar, - og han har (difor?) fått ganske så lunkne kritikkar for denne romanen. Boka handlar om den aldrande halvkjende lyrikaren Nina Faber som kjem ut med ny diktsamling etter fleire års skrivetørke. Anmeldingane er dårlege; ho vert beint ut slakta - og når bokhandelen kansellerer avtalen der ho skal halde opplesing (fordi dei liksom skal ha vareoppteljing) vert det for mykje for stakkars Nina...

Vareopptelling er ei sjarmerande bok med ei noko absurd handling og ein hovudperson i ubalanse, ho har ein humoristisk tone og eit enkelt og naivt språk. Eg tykte boka var morosam; ikkje på den gapskrattande måten, men på ein humrande måte. Erlend Loe er ein kul fyr og ein forfattar som har beina på jorda. Eg likte godt portrettet av han i Bokprogrammet på NRK. Det kan sjåast her.

Kjelde: Lydbok lånt på biblioteket