Favorittforfattarar: I

Eg sleit litt med I'en. For det fyrste kan eg ikkje finna så mange forfattarar med førenamn på I, og for det andre har eg rett og slett ikkje lest nok av dei få eg faktisk har lest til at eg kan sei dei er favorittar. Det vart til at eg plukka ut desse to:

Ingvar Ambjørnsen

Norsk forfattar f. 1956

Folkekjær og allsidig forfattar med ein stor produksjon bak seg. Ambjørnsen er opphavet til kjende og kjære karakterar som Pelle og Proffen og Elling og Kjell Bjarne. Det vert hevda at han er Noregs mest filmatiserte forfattar.

For min del er det krimforfattaren og krimanmeldaren Ambjørnsen eg har hatt mest erfaring med, men han har skrive bøker i mange sjangrar og stilartar.
Som det skriveglade og samfunnsengasjerte menneske han er, har han sin eigen blogg der han tek opp ulike aktuelle (og ofte kontroversielle) tema.

Ambjørnsen er blitt tildelt mange ulike litterære prisar, m.a. Rivertonprisen, Brageprisen og Bokhandlerprisen.

Inger Hagerup

Norsk lyrikar f. 1905, d. 1985.

Har betydd mykje for norsk barnelitteratur; dikta/versa Mauren, Lille Persille og Så rart kjenner alle til. Elles er ho kanskje mest kjent for motstandsdiktet frå 1941; Aust-Vågøy - det som startar med "De brente våre gårder. De drepte våre menn" og for kjærleiksdiktet To tunger. Og adventsdiktet hennar "Så tenner vi ett lys i kveld.." vert henta fram kvar einaste desembermånad.

Ho skreiv også høyrespel, fleire erindringsbøker og jobba som oversetjar og gjendiktar. Begge sønene hennar, Klaus og Helge, vart forfattarar. I biografien Klaus Hagerup skreiv om mora fortel han at det ikkje var så enkelt for henne å kombinera rollene som kvinne, mor og forfattar.

Forfattarskapet hennar var prega av samfunnsengasjement, men ho skreiv for enkeltmenneske - og på ein måte som enkeltmenneske kan forstå. Det syner ho i diktet Vær utålmodig menneske!

- - - -

Favorittforfattarar etter alfabetet

Oppsummering januar

Påbyrja i desember, fullført i januar:
Stephen King, Roald Dahl, John Steinbeck, Ray Bradbury m.fl. - Stemmen i natten og andre grøsserhistorier - Krimnoveller - Lydbok lånt på biblioteket

Lest i januar:
Samuel Bjørk - Det henger en engel alene i skogen - Norsk krim - Papirbok fått i julegåve
Gunnar Tjomlid - Placebodefekten - Norsk dokumentar/populærvitenskap - Papirbok lånt av bror
Ingvar Ambjørnsen - Natten drømmer om dagen - Norsk roman - Lydbok lånt på biblioteket
Arne Garvang - En helt tilfeldig forbrytelse - Norsk krim - Papirbok lånt på biblioteket
Ketil Bjørnstad, Tom Egeland, Helga Flatland m.fl. - Julefortellinger - Noveller - Papirbok lånt av mor
Monika Yndestad - Jentene fra balletten - Norsk krim - Kjøpt papirbok
Jørgen Jæger - Stemmen - Norsk krim - Gratis e-bok
Kari Nygaard - Reisen til Bella Coola - Norsk roman - Lydbok lånt på biblioteket - avbraut
Tana French - Skogen - Irsk spenning - Lydbok lånt på biblioteket
Nikolaj Frobenius - Mørke grener - Norsk thriller - Papirbok lånt på biblioteket
Gerard Donovan - Vinter i Maine - Amerikansk roman - Kjøpt pocket
Gert Nygårdshaug - Prost Gotvins geometri - Norsk roman - Kjøpt lydfil

Påbyrja i januar, fullførast i februar:
Jerker Eriksson og Håkan Sundquist - Pythias anvisninger - Svensk krim - Kjøpt pocket
Cecilie Enger - Mors gaver - Norsk roman - Lydfil fått frå Lydbokforlaget

Skjermdump frå bokelskere.no

Mange fine leseopplevingar i januar, som vart ein månad prega av at eg var pjusk, - difor vart eg stort sett sitjande i ro i godstolen med ei bok; eg har knapt vore utanfor døra - utanom på jobb. Det vert heilt sikkert ikkje så mykje lesing i februar, for då skal vinter-OL og TV-titting prioriterast eit par veker.

Ha ein fin lese- og OL-månad alle! :-)

Bokomtale: Natten drømmer om dagen av Ingvar Ambjørnsen

Cappellen Damm 2012
Opplesar: Ivar Nergaard
Speletid: 7 t 53 min

Ingvar Ambjørnsen er god når det gjeld skildring av folk som er litt annleis - outsider'ane i samfunnet får gjerne ei stemme gjennom denne forfattaren.

Forteljarstemma i denne romanen frå 2012 er Sune. Han er ein vandrar - han har valgt å forlata familien og sivilisasjonen og lever i skogen og på fjellet. Han legg seg gjerne til for natta under berr himmel, eller han bryt seg inn i andre folk sine hytter, der han søv i sengene deira, et av maten deira, og dersom han finn eit kleplagg eller eit skopar som passar, forsyner han seg gjerne av dette også. Sune er på flukt frå noko som lesaren ikkje heilt får greie på kva er. Han må liksom vera åleine om han skal føla at han lever.

Men ingen kan leva absolutt heilt åleine, heller ikkje Sune. Så han har eit nettverk av kjenningar og hjelparar; andre folk som ikkje har tilpassa seg det normale samfunnet, og enkelte idealistar som ser det som ei livsoppgåve å hjelpa desse som av ulike grunnar held seg skjulte.

Boka inneheld svært fine naturskildringar og skildringar av det skiftande veret me gjerne har her i landet. Ein kveld, under eit forrykande uver, får Sune selskap. Ut av den norske granskogen, i det mektige og buldrande tordenveret, kjem ei ung kvinne. Ho er redd og skadd etter ei dramatisk hending, og treng desperat hjelp - frå Sune.

Dette er ei forteljing stemd i moll. Eg oppfattar det heile som heller absurd - det er vanskeleg å skjønna seg på folk som vel å leva så alternativt som Sune. Natten drømmer om dagen er ingen thriller, men forfattaren brukar mange verkemiddel som ein kan kjenna att frå spenningsromanar. Det er også ein spesiell og uføreseieleg roman, med stemningsfulle skildringar av både menneske og natur. Ambjørnsen skriv godt; i enkelte deler av boka er stemningen lågmælt, sår og poetisk, medan andre er prega av det råe, mørke og brutale. Eg likte boka og anbefalar ho gjerne.

Lydboka er glimrande opplest - som alltid - av Ivar Nergaard.